Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
occitan-aude.over-blog.com

E anèrem escotar Nadau a Pau !

21 Février 2017 , Rédigé par Mirelha

Aqueste dissabte 18 de febrièr, partiguèrem a 54 (mai lo menaire) de Carcassona, endacòm entre Cap'Cinèma e lo Crèdit Agripaire. Montèrem dins lo carri burèl de l'entrepresa Couchouron. Tot lo monde èra a l'ora per partir : sulcòp de 11h19 (per èsser precís).

Faguèrem una pausa sus un airal d'autorota, mas èra pas encara l'ora de sortir la saqueta. Recuperèrem tres collègas a un vira-l'ase a la dintrada de Tolosa. E fai tirar ! Arrèst a l'airal de Volvèstre per manjar assetats sus de pèiras o dreits que la societat d'autorota pensa pas que i age tant de monde a se voler manjar lo crostet. Los Narboneses mostrèron l'entrainament bèl qu'an, amb l'organizacion de lor saqueta mesadièra, sens parlar de la Còca dels Reis. Ieu, m'acontentèri d'un entrepan a la salsissa (amb de mostarda), un entrepan al formatge de La Guiòla (amb tres fuèlhas de doceta), un tròç de quicha (plan quichada), una poma e doas clementinas amb un còp de vin (lo roge dels jogaires de l'ASC XIII).

A l'airal de Comengés, cambièrem de menaire : lo Regís remplacèt lo Cedric e comuniquèt amb los passatgièrs dins la lenga oficiala de l'autobús : l'occitan.

A Juranson, agèt dreit al grand jòc de passar per caminòts estequits amb lo Joan-Bernat Larrieu alertat per telefonilhet per servir de peis-pilòta.
Arribèrem a la cava. A l'entorn, i aviá tièras de branquetas magrinèlas amb d'èrba de pertot, sostengudas per de fials. Lo proprietari ensagèt de nos faire creire qu'aquò èra una vinha. Coma sèm braves, faguèrem mina de lo creire e dobriguèrem plan las aurelhas per comprene sas explicas en bearnés suls tres costals de Juranson, l'exposicion al solelh, la qualitat del sòl, lo biais de vendémiar (a la man, que las maquinas sabon pas encara causir gran per gran !!!), …

Se passèt enfins a las causas seriosas : la tasta dels vins acompanhats d'afogassets (cambajon ; salmon – un bravonet qu'aviá trapat lo biais e la fòrça de tornar al país ; formatge del país ; fetge gras — tant que demorarà un tiron al país !). Se passèt dels Juransons secs als vins umoroses (doces, se l'adjectiu vos va melhor). Se notèt que lo nom de las tinadas son (plan logicament) en lenga nòstra e que las etiquetas son en doas lengas : pas francés-anglés coma apr'aicí mas francés-occitan !

Se passèt a taula que la garbura esperava. Me demandèri que, coma èrem 65 (un grop de 7 Grussanòts-Narboneses èra arribat de son costat) (èsser 65 en 64, dangièr : Bigordans e Biarneses son los melhors amics del monde !). Bon, coma èrem 65, per aver lo bon compte de las cuèissas, s'èra calgut sacrificar un tiron unicambista ? Lo vin aviá virat al roge e s'èra transformat en Madiran, mas degun faguèt pas chabròt. Seguiguèt lo pastís gascon que semblava un pauc escana-crestian, mas que de fait èra mofle e davalava plan pel gargalhòl. D'unes rajustèron lo cafè e la gota (al punt de ne pèrdre la berreta !).

Èra ora de davalar sus Pau (e la larjor dels caminòts aviá pas cambiat !). La dificultat novèla èra que lo bus tocava pel sòl amb totas las cantinas crompadas e clavadas dins la mala (un pauc coma lo numèro de Padena amb lo club del tresen atge que fa la virada de las cavas de Corbièras !).
Arribèrem al Zenith. Nos balhèron de papièrs sus Messmer (pas lo ministre vièlh, mas un magician) e suls Harlem Globe-trotters, mas tanben unes pega-solets de Nadau.

Aprèp los contraròtles costumièrs, se dintrèt dins la sala del Zenit comola coma un uòu (calguèt un caochoc coma per la boèta de sièis uòus de la mameta per faire dintrar tot aquel monde dins l'amfiteatre — e òc, ne sabi de mots complicats — de 3000 plaças).

Una banda montèt sus l'empont e se metèt a tustar suls tamborns. Apuèi, arribèt lo Jan de Nadau, l'acordeon al braç, e amb tota sa freta. Encadenèt pendent doas oradas cançons conegudas e novèlas. A un moment, i agèt un sosten del SC Bastià que venguèt cantar l'Ofelia en còrse e que metèt dins lo roge la sòno. Sèrgi Cabòs imitèt pas lo bruch atissaire de la 205 turbò. Un torn de valsa amb la Ninon ! Los aplaudiments bèls saludèron lo torn de cant, standing ovation, rampèl e tot aquò ! E benlèu que serem sul DVD que se montarà a partir d'aquelas doas seradas de recital.

Demorava una mièja-oreta a passar dins l'entrada al son de la banda, a manjar un sieton preparat per las Calandretas de l'endreit, a beure Juranson (per saupre se càmbia de gost segon l'ora del jorn o de la nuèit), a crompar un camisòt Adishatz !, a crosar coneissenças : la Catarina, la Florença e lo Joan (e òc, lo Joan Lassala èra dins la sala, mas pas lo Franceson qu'èra demorat a la Comuna a jogar a pila o crotz : « i vau o i vau pas ? »), benlèu a sarrar la man al Miquèl (e òc, lo Jan se ditz per de bon Miquèl…).

Caliá tornar prene lo carri e lo Zenit a la bona idèia de se trapar just prèp de la dintrada (o de la sortida depend del sens ont vas) de l'autorota. Mas, dins Pau, òm se pòt pas pèrdre : los panèus d'indicas rotièras son bilengas (francés-occitan, de segur). Agèrem pas lo temps de nos arrestar a la fèsta de Morlana e lo carnaval biarnés aviá pas encara envasit la ciutat paulina.

Dins lo carri, plan de monde dormissiá — mas, pas lo menaire ! Nos tornèrem arrestar a l'airal de Volvèstre (de l'autre costat) e a 2 oras del matin, i aviá plan mens de monde qu'a una ora del vèspre. Talament pauc que la botiga èra tancada ! Daissèrem los collègas a Tolosa.

A 3 oras 14 del matin, lo carri tornèt al punt de despart. Cap doblidèt de prene sas cantinas de Juranson. Al cap de tres minutas, i aviá pas mai degun. La nuèit aviá tornat espandir son mantèl ensomelhat e embrumat. Aquela jornada se passèt de vertat vertadièra o èra un sòmi ?

Anem, vai : dobrirem la pòrta dab lo pè ! Vam caminar de cap tà l'immortèla : la libertat qu'ei lo camin !

Joan-Uc Ranson

Nòta de la secretària : Auretz pas de fòtos del concèrt que daissavan pas passar los aparelhs per fotografiar, mas daissavan passar los telefonilhets e tot lo monde fotografiava ! Lanci un apèl : qual me va far present d'un super-telefonilhet per far fòtos e, eventualament, telefonar ???

Dins las vinhas de Juranson
Dins las vinhas de Juranson
Dins las vinhas de Juranson
Dins las vinhas de Juranson
Dins las vinhas de Juranson
Dins las vinhas de Juranson
Dins las vinhas de Juranson
Dins las vinhas de Juranson

Dins las vinhas de Juranson

Partager cet article

Repost 0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :

Commenter cet article

COMPARABANQUES 25/02/2017 07:29

De bonnes informations, merci pour cet article

Mirelha 25/02/2017 15:05

E qui siás, tu ? Merci du passage.

Lise Gros 21/02/2017 16:56

Un regal aquel article ! M'i cresiái, ieu, la nimesenca luenchana !

Mirelha 21/02/2017 23:36

Es que nos sèm talament regalats que lo plaser passèt dins los mots ! Potons. Mirelha